Download flyer!

Wil je actief meehelpen? Teken onze petitie of download en verspreid de flyer.

Klik HIER voor een nieuwe flyer (Franstalig).

Suivre le lien pour flyer en francais!

--> FILE --> DOWNLOAD AS

A month since...

Exactly a month ago, on a Thursday morning, I found this badger caught in a horrible snare.

This blog entry will be entirely in English, for those who don't read Dutch or French and come to visit here because they care about animal welfare. It has been quite a busy month so far, with some highlights this week, on political levels, even though there's still a lot of work that needs to be done, stuff to be contemplated and decisions to be made.

On Monday some of our Equilibremael team went to Namen, an ancient city along the rivers Meuse and Samber. Namen is the capital of Wallonie and of the province Namen/Namur/Nameur. It's also the city where the wallonian government resides and runs their region, as part of Belgium, a country where they speak three languages (Flemish-Dutch, French and German) and have even more governments on various levels. It's as complex as fascinating and kindred to the history of Maastricht and the south of the Netherlands, because it was man who drew up the boundaries of states and countries, turning towns and villages and regions into orphans, technically abandoned and estranged from their historical and socio-cultural roots. The city of Maastricht, for example, is as Dutch as a Scotsman is British and bilingualism or even multilingualism, in the past, was pretty normal and sometimes even standardised. If you spoke French, next to Dutch and the local dialect "Mestreechs," you came from good breeding. To speak French was classy and a proof of good taste and manners.

The lingual divide in Belgium is cause for complexity and Babylonian situations, yet somehow the Belgians seem to manage and if one thing, it certainly has its charm! As such it has been a real pleasure to witness wallonian politics at work last Monday, in the Bâtiment Saint-Gilles building, next to the historical Citadelle de Namur. People were friendly, greeting visitors and strangers, a sign of courtesy and civilization that certainly contradicts the madness of the legal snare. So far, it were often Belgians who were surprised and shocked to learn their region still allows for the snare to be used against foxes. Whether foxes are a real danger or trouble and a burden, that's a valuable discussion in its own right, one that we can only encourage and stimulate, by the way.


Last Monday, Caroline Cassart asked minister Benoit Lutgen about the snare and how it also captures animals it is not supposed to entrap. The minister answered he did agree that animal suffering has to be avoided at all cost and that those who do not follow the rules of the hunting legislation should be severely punished. But he also reflected that reviewing the hunting legislation and the functioning of the snare was a matter of time and research before any decision whatsoever could be made.

The following day, a similar question about the snare was posed to his colleague minister Onkelinx, by federal representative Magda Raemaekers. In absence, but having given her secretary full accord, the minister responded with quite a promising answer. She totally agreed that the snare is an instrument not of this time and in context with statements in the law regarding the well-being of animals, every option has to be taken into consideration in order to ban the snare from the hunting legislation. She would discuss this as soon as possible with her colleague minister Lutgen, who is in charge of these matters in the wallonian region.

So, all we can do now is keep our fingers crossed, write email letters to the minister and google for interesting articles concerning this particular subject. And so I came across the website of the Merseyside Police UK with a very interesting paragraph about snares:

Snares

These are commonly set for foxes and rabbits but should only be set by trained and experienced people. They must not be set where they are likely to catch non-target species, such as badgers, deer or otters (which are specially protected) and must be checked daily. Snares can cause dreadful injuries to animals as they struggle to release themselves.

I also found quite a bunch of rather saddening images of badgers caught in snares.

Badgers are a protected species in Wallonie as well. Their legal right as a protected species should not be worth less compared to the legal right of being permitted to use a snare. There has not been any justice so far, if ever, in Wallonie when it comes to the rights of animals and protected species. So, it simply is time NOW.

The snare has to be banned from the legislation and not be used as a tool to conduct practises that can lead to animal suffering, slow suffocation and a cruel unworthy death. That's the goal of our actions and we hope that those in charge and control of the powers to change the law, WILL change the law accordingly.

It's because I had heard shooting, the Wednesday before, that I decided to go and take a look the next morning. It was around 15.00 hrs, that afternoon, when we heard the shot, it came from a familiar direction, known as a playground of the local hunters. It was then when I knew I had to go check it out, but all I expected to find were some empty shells, like we have found so many over the years. I did not expect to find a wounded animal and the horror of that moment carries a large part of what made me determined to do something about this whole mess. As soon as I heard the poor badger cry as he tried to move around and free himself from the snare, it really fueled my anger at first. Later on, as I stood there waiting for an hour until the Wildlife Rescue workers arrived, there was plenty of time to think it all over.

All I knew was, we had to find justice for this cowardly cruel act against civilization and animal welfare. So here we are, and here we stay until justice is served and done.

Collets de la souffrance (lettre a ministre Lutgen)

http://www.youtube.com/watch?v=RHF5GEKTodE

Monsieur le Ministre,

Pour moi c'est difficile d'ecrire en francais, mais je veut essayer avec babelfish internet traduction et j'espere vous comprenez les mots et sentiments. Nous avons été la au Namur, le lundi dernier, Mars 8, concernant le séance public de commission. Seulement pour le question no: 13, parce que Mme Cassart a réagi aux notre courriels qui elle a reçu. Par un incident avec un blaireau ( espèce protégée ) j'ai appris que le collet est un outil légal. J'ai vois et entends un animal endurer la souffrance ! Non-agréable ! Triste ! Avec examiner et parlent avec les gens ou rassembler la connaissance, si il a été clair cet collet est un outil horrible et avec la justification non autorisés dans la plupart des pays Européens. Mais bien encore dans la Wallonie...

Le mardi Mars 9, députée federale, Mme Magda Raemaekers a posé une question à votre collègue ministre Onkelinx (l'annexe dans néerlandais). La réponse est claire. La loi doit être adaptée du fait la souffrance injuste des animaux, mais aussi l'abus sur le territoire Flamand avec les collets achetés dans la région wallonne (Liege) !

http://www.hbvl.be/limburg/15-dagen-cel-voor-illegale-vossenstroper-2.aspx


(La lettre ci-dessous a été traduite par une citoyenne wallonne.)

Le jeudi matin 11 février, des collaborateurs du Centre de secours aux Animaux sauvages (Wildlife Rescue Opglabbeek) d'Opglabbeek ont trouvé puis délivré un blaireau pris dans un piège. Malheureusement, malgré les soins prodigués, ce dernier est mort le lendemain à cause de ses blessures et du choc subi.

Comme vous le savez, le blaireau est une espèce protégée. Pour quelle raison, un décret wallon en matière de chasse et la reconnaissance des pièges sous certaines conditions aurait-il plus de valeur que ce fait, reconnu par le Pays Bas et Flandres où le piège est interdit ?

Monsieur le Ministre, ce serait avec un grand plaisir que nous vous recevrions à Eben Emael Bassenge et au Centre d'aide Opglabbeek. Ils y sauvent des animaux qui ont été attrapés par de tels pièges. Vous verrez par vous même dans quel état ils récupérer ces animaux.

Veuillez agréer, Monsieur le Ministre, l'assurance de ma très grande considération.

Bien cordialement,

Even samenvatten!

Amper een week na onze oproep om Waalse en Belgisch-federale volksvertegenwoordigers te bestoken met emails (de 1000-handtekeningen actie) over het gebruik van de strop in Wallonie, werd er op twee verschillende niveaus vragen gesteld aan de ministers Onkelinx en Lutgen. Maandag 8 maart gingen we zelf kijken in Namen, waar de commissievergadering met minister Benoit Lutgen in het mooie Bâtiment Saint-Gilles gebouw zou plaatsvinden.

Monika Dethier-Neumann (Ecolo) fungeerde die middag als voorzitter en had ons eerder via mail al laten weten dat ze deze kwestie nauwlettend zou volgen. De vraag zou door Caroline Cassart (MR) worden gesteld, maar volgde pas als nummer 13. Een lange zit dus, maar een interessante kijk in de keuken van de Waalse politiek. Toen de stroppenvraag uiteindelijk gesteld werd, viel de reactie van minister Lutgen in eerste instantie mee, al sprak hij zacht en was het vanwege het Frans toch een kwestie van juist interpreteren. Diezelfde avond nog ging er een mail naar Sarah Smulders, parlementair medewerkster van Magda Raemaekers, met een korte schets van wat er die middag in Namen aan de orde was gekomen.

Dinsdagochtend stuurde Sarah Smulders ons een mail met het verzoek of er al een verslag was zodat zij dit die middag nog mee konden nemen in de vraagstelling naar minister Onkelinx op federaal niveau (De Belgische Kamer van Volksvertegenwoordigers). Meteen werd er gemaild naar Caroline Cassart en Monika Dethier-Neumann of er al notulen beschikbaar waren, maar dat zou normaliter een tot twee werkdagen duren. Omdat dit echter om slechts een onderdeel van de vergadering ging, informeerde mevrouw Dethier bij de servicediensten van het Waals Parlement of zij die teksten al uit konden werken zodat ze op federaal niveau konden worden meegenomen. Aldus geschiedde.

Binnen enkele uren kregen we de tekst op mail en kon het via Sarah naar Magda Raemaekers die het antwoord van minister Lutgen verwerkte in haar eigen vraag aan minister Onkelinx. Klik op onderstaande link voor de vraag en het antwoord van Cassart-Lutgen (in het Frans):

http://equilibremael.blogspot.com/2010/03/cassartcollet.html

Als mensen de petitie tekenen of een van onze emails krijgen, dan blijkt telkens dat we iets nieuws vertellen. Men weet doorgaans niet dat de strop nog steeds legaal is en reageert verbaasd, dan wel geschrokken. Zo ook de secretaris van minister Onkelinx die namens haar en het kabinet reageerde op de vraag van mevrouw Raemaekers. Vanmorgen stuurde Sarah ons daar het uittreksel van en we zijn niet ontevreden over het resultaat. Klik op onderstaande link voor vraag en antwoord van Raemaekers-Onkelinx (Nederlands):

http://equilibremael.blogspot.com/2010/03/uittrekselstrop.html

tekst minister Onkelinx (dinsdag, 9 maart):

Mijnheer de voorzitter, collega’s, ik deel volledig de bezorgdheid ter zake. Ik ben eveneens verbaasd dat in 2010, het jaar van de biodiversiteit, dergelijke jachttechnieken nog toegelaten zijn.

Jacht en bescherming van wilde fauna en flora zijn exclusieve bevoegdheden van de Gewesten en de Gemeenschappen. Ik wil er echter aan herinneren dat de wet van 14 augustus 1986 over de bescherming en het welzijn van dieren in artikel 15 bepaalt dat het doden van een gewerveld dier zonder verdoving of bedwelming volgens de gebruiken van de jacht of de visvangst of op grond van andere rechtsvoorschriften toegelaten is als dat gebeurt in het kader van de wetgeving ter bestrijding van schadelijke organismen.

In dat laatste geval mag het doden enkel worden verricht volgens de meest selectieve, snelste en voor het dier minst pijnlijke methode, wat hier duidelijk niet het geval is.

Het is juist dat de jachttechniek met stroppen bedoeld is om het dier te vangen, maar het resultaat is jammer genoeg hetzelfde. Daarom heb ik mijn diensten opgedragen de mogelijkheid te analyseren om dat wetsartikel aan te halen om een einde te maken aan die praktijk. Ondertussen zal ik hierover onmiddellijk mijn collega Lutgen interpelleren, die ter zake bevoegd is in het Waalse Gewest.

tekst minister Lutgen (maandag, 8 maart):

Il y a une législation par rapport à cela, avec toute une série d'obligations - je peux vous la relire, mais elle est assez longue - au niveau de la Région wallonne.

L'objectif, quand on parle de piéger les animaux, est, par rapport à des animaux qui sont en très grand nombre et qui posent des problèmes à certains endroits, de gérer leur population. Ce n'est pas pour le plaisir de les piéger. S'il y a des utilisations de pièges non autorisées ou autres, elles sont poursuivies et sanctionnées avec la plus grande sévérité possible puisque l'objectif est de pouvoir sélectionner et capturer les animaux sans les blesser, sans leur occasionner quelque souffrance que ce soit.

Ceux qui utilisent ce type de pratique sont évidemment en-dehors de la légalité et, au-delà de cela, font preuve de peu de respect et de correction vis-à-vis des animaux. Je ne peux évidemment que réprimer et être scandalisé par rapport à des pratiques comme celle-là.

Si vous avez des témoignages ou autres, n'hésitez pas à me les transmettre pour que je puisse faire en sorte que la Région wallonne - et nous avons des services spécialisés là-dedans - puisse utiliser des informations que vous pourriez me faire parvenir pour poursuivre et sanctionner des personnes qui se comporteraient ainsi par rapport au piégeage.

Nous aurons la discussion globalement par rapport à cela et par rapport à d'autres éléments. La législation est là aujourd'hui pour qu'elle soit respectée scrupuleusement au niveau de la Région wallonne, mais on peut avoir des discussions concernant la gestion du développement de nos forêts, de notre patrimoine - la chasse en fait partie - par rapport à l'équilibre qu'on doit avoir entre le milieu récepteur et le nombre d'animaux dans notre Région. C'est une vaste question. Cette question-là en fera partie pour étudier comment utiliser le piégeage sans souffrance, sans mortalité ni autre comme moyen de régulation, à certains endroits, des populations trop importantes de certaines espèces.

Antwoord op federaal niveau!

UITTREKSEL UIT HET INTEGRAAL VERSLAG VAN DE COMMISSIE VOLKSGEZONDHEID VAN 9 MAART 2010

 

Vraag van mevrouw Magda Raemaekers aan de vice-eerste minister en minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid, belast met Maatschappelijke Integratie, over "het gebruik van stroppen" (nr. 20170)

 

Magda Raemaekers (sp.a): Mijnheer de staatssecretaris, ik kreeg enkele dagen geleden een oproep van enkele collega’s in Wallonië. Een kleine maand geleden werd in Eben-Emael in Bassenge een das in een strop gevonden. Het dier was ernstig gewond en overleed een dag later aan zijn verwondingen. Dat is des te erger, omdat het arme dier op een steenworp van de Waalse en Vlaamse natuurreservaten werd teruggevonden.

 

Wat moeten wij vaststellen? Het is al een aantal jaren verboden in Vlaanderen en Nederland te jagen door middel van een strop. In Wallonië is het echter nog steeds toegelaten stroppen te plaatsen. Jagers gebruiken die methode om vossen te vangen, die zij als een lastige concurrent beschouwen voor de eigen jacht.

 

Met een strop worden echter niet enkel vossen gevangen. Ook dassen eindigen vaak als slachtoffer, ondanks het feit dat zij een beschermde diersoort zijn.

 

Het gebruik van een strop is archaïsch barbaars en biedt geen enkele garantie dat er enkel vossen gevangen worden. Daarnaast worden dieren die gevangen geraken in een strop, veroordeeld tot een urenlange martelende dood door verstikking. Door het bewegen van het dier wordt de strop steeds nauwer aangetrokken en zo wurgt het dier zichzelf langzaam.

 

Wordt het geen tijd dat wij in 2010, het jaar dat door de VN is uitgeroepen tot het jaar van de biodiversiteit, concrete stappen ondernemen om de biodiversiteit in ons land te bevorderen?

 

Gisteren stelden bepaalde Waalse collega’s dezelfde vraag aan minister Lutgen, die antwoordde dat hij zich in de materie zou verdiepen, omdat de jachtwetgeving allerlei punten bevat. Hij vond dat ook ongeoorloofd dierenleed en verklaarde dat wie misbruik maakt van de jachtwetgeving door middel van stroppen, zwaar gestraft moet worden.

 

Daarom heb ik enkele vragen gericht aan mevrouw de minister. Wil zij overleggen met Waals minister Lutgen, bevoegd voor de jachtwetgeving, om het gebruik van stroppen ook in Wallonië te verbieden? Wanneer kunnen wij daarvan dan resultaten verwachten? De minister kennende, zal zij dat zeker doen.

 

Staatssecretaris Jean-Marc Delizée: Mijnheer de voorzitter, collega’s, ik deel volledig de bezorgdheid ter zake. Ik ben eveneens verbaasd dat in 2010, het jaar van de biodiversiteit, dergelijke jachttechnieken nog toegelaten zijn.

 

Jacht en bescherming van wilde fauna en flora zijn exclusieve bevoegdheden van de Gewesten en de Gemeenschappen. Ik wil er echter aan herinneren dat de wet van 14 augustus 1986 over de bescherming en het welzijn van dieren in artikel 15 bepaalt dat het doden van een gewerveld dier zonder verdoving of bedwelming volgens de gebruiken van de jacht of de visvangst of op grond van andere rechtsvoorschriften toegelaten is als dat gebeurt in het kader van de wetgeving ter bestrijding van schadelijke organismen.

 

In dat laatste geval mag het doden enkel worden verricht volgens de meest selectieve, snelste en voor het dier minst pijnlijke methode, wat hier duidelijk niet het geval is.

 

Het is juist dat de jachttechniek met stroppen bedoeld is om het dier te vangen, maar het resultaat is jammer genoeg hetzelfde. Daarom heb ik mijn diensten opgedragen de mogelijkheid te analyseren om dat wetsartikel aan te halen om een einde te maken aan die praktijk. Ondertussen zal ik hierover onmiddellijk mijn collega Lutgen interpelleren, die ter zake bevoegd is in het Waalse Gewest.

 

Magda Raemaekers (sp.a): Mijnheer de staatssecretaris, ik dank u voor uw antwoord. Ik ben het met u eens. De minister is een federaal minister voor dierenwelzijn, bevoegd voor het hele land. Dieren kennen geen grenzen en hebben in ons land recht op dezelfde bescherming. De jachtwetgeving moet dan ook op dezelfde manier worden toegepast in ons land, in dit geval zeker gelet op het betreffende artikel in de wet van 14 augustus 1986. Ik dank de minister in elk geval dat zij daaraan een einde wil maken en daarover met minister Lutgen wil overleggen.

 

Schrijf een brief aan de minister!

Het is belangrijk dat we aandacht blijven vragen voor onze doelstelling om de strop bij wet te laten verbieden. Waar ze in Vlaanderen de stroperij flink kunnen bestraffen, is het in het Waals Gewest nog niet algemeen geaccepteerd of doorgedrongen dat het gebruik van stroppen uit de tijd en zelfs barbaars is. Daarbij speelt ook cultuur en wellicht de jagerscultuur een grote rol. Maar 2010 is door de Verenigde Naties uitgeroepen als Het Internationale Jaar van de Biodiversiteit en dat geldt net zo goed voor Biodiversiteit in Belgie. In dat kader is het dan ook van belang dat de Waalse jachtwetgeving eens nauwkeurig onder de loep wordt genomen. Het recht van beschermde diersoorten zoals de das kan niet telkens maar ondergesneeuwd door het recht om de strop te mogen gebruiken? De wet zou er ook moeten zijn voor beschermde diersoorten!

Help mee en schrijf de minister een brief: benoit.lutgen@gov.wallonie.be

Le jeudi matin 11 février, des collaborateurs du Centre de secours aux Animaux sauvages (Wildlife Rescue Opglabbeek) d'Opglabbeek ont trouvé puis délivré un blaireau pris dans un piège. Malheureusement, malgré les soins prodigués, ce dernier est mort le lendemain à cause de ses blessures et du choc subi.

Comme vous le savez, le blaireau est une espèce protégée. Pour quelle raison, un décret wallon en matière de chasse et la reconnaissance des pièges sous certaines conditions aurait-il plus de valeur que ce fait, reconnu par le Pays Bas et Flandres où le piège est interdit ?

De toute façon : pourquoi piéger les renards qui ne sont pas spécialement nuisibles ? Par contre, que dire des pièges ?

L'utilisation de tels pièges devrait être puni sévèrement.

Monsieur le Ministre, ce serait avec un grand plaisir que nous vous recevrions à Eben Emael Bassenge et au Centre d'aide Opglabbeek. Ils y sauvent des animaux qui ont été attrapés par de tels pièges. Vous verrez par vous même dans quel état ils récupérer ces animaux.

Veuillez agréer, Monsieur le Ministre, l'assurance de ma très grande considération.

Nuisibles? Très utile!

Le renard est considéré comme nuisible. Pour cette raison il peut être chassé, ou prisonnière avec un piège dans la Wallonie. Les animaux qui arrivent dans un piège, mourir très lentement. Ou comme notre blaireau, dans souffrance horrible. Le renard n'est pas un animal nuisible. Le renard s'occupe comme predateur d'un équilibre naturel et ne pas transmet de maladies aux gens. Qui a les poulets, bâtit un poulailler solide au lieu des pièges ou de la chasse. Dans Eben Emael, Bassenge, le renard forme seulement la concurrence pour les chasseurs. Car les chasseurs s'éteignent les faisans. Tu trouves partout la nourriture pour les faisans, posés par les chasseurs. La chasse dans le villages Eben Emael-Wonck-Bassenge est seulement pour les loisirs. Ou comme une occupante villageoise dit: "Ils tuent afin de tuer, aussi avec les pièges et avec le poison. Il ne s'agit pas de la chasse."

Helaas alleen in het Nederlands beschikbaar, een artikel uit 2005 over een vos die op deze manier in de nabijheid van een natuurreservaat door wandelaars werd aangetroffen. En op de website van Faunabescherming Nederland is ook meer te lezen over de vos en dat in 2002 de vossenstrik definitief bij de wet verboden werd. In Vlaanderen werd vorig jaar 2009 in november nog een vos in een illegale strop gevonden... en gered. Klik de link voor een televisiereportage.

"Maandagmiddag 14 maart 2005 hebben wandelaars in het natuurreservaat Molsbroek te Lokeren (Oost-Vlaanderen) het levenloze lichaam van een volwassen vos aangetroffen in een strop. De strop was deskundig geplaatst naast de randsloot van het reservaat, vlakbij de druk bewandelde dijk van de Durme. De strop was – zoals meestal het geval is – vervaardigd uit een remkabel van een motorfiets. De persoon die de strop heeft geplaatst, moet erg goed op de hoogte geweest zijn van het feit dat het dier daar een wissel gebruikte. Vossenwissels zijn paadjes die vossen gebruiken voor hun dagelijkse verplaatsingen."

The first article as linked to above is only available in Dutch. It's about a fox in a snare, found by tourists when taking a walk in a nature reserve in Flemish Belgium. These snares are often made of motorcycle brake cables. The fox, at the time, was a protected species by law because it was outside the hunting season. It was a female who had been living in an abandoned badger's den on the reserve for some years and as a predator, she helped to keep the reserve in a good balance!! She would be sorely missed. The second link explains some facts & figures about the fox and how to build a fox-resistent chicken cage. The third link shows TV footage of a young fox in an illegal snare in Flanders, Belgium.